Wat is het regelgevend kader voor telewerk in de privésector?

Voor de coronacrisis bestonden er twee soorten telewerk, die steeds vrijwillig waren:

 In de context van de covid-crisis, werd op 26 januari 2021 door de sociale partners in de Nationale Arbeidsraad cao nr. 149 (PDF, 424 KB) ondertekend, die van toepassing is op de bedrijven die op 1 januari 2021 nog geen telewerkregeling op basis van structureel of occasioneel telewerk hadden. De cao is niet van toepassing op overeenkomsten over telewerk die al binnen de bedrijven waren gesloten met inachtneming van het sociaal overleg, en is vooral bedoeld om een kader te scheppen waarbinnen dergelijke overeenkomsten kunnen worden gesloten. Cao nr. 149 treedt buiten werking op 31 december 2021, tenzij het verplicht of aanbevolen telewerk eerder afloopt.

Sindsdien moet elke werkgever (van de particuliere sector) daarom een gecoördineerd telewerkbeleid in zijn bedrijf voeren. Concreet kan dit de vorm aannemen van:

  • een op bedrijfsniveau gesloten cao;
  • een aanpassing van het arbeidsreglement;
  • individuele overeenkomsten;
  • een meegedeelde telewerkpolicy die is opgesteld met inachtneming van de regels van het sociaal overleg binnen de ondernemingen.