Het recht op uitkeringen tijdens het tijdskrediet

Een onderscheid moet worden gemaakt tussen, enerzijds, het recht om de loopbaan geheel of gedeeltelijk te onderbreken (tijdskrediet genoemd in de privésector) en, anderzijds, het recht op onderbrekingsuitkeringen.

Het eerste aspect wordt geregeld door de CAO nr. 103 wat de privésector betreft en het tweede aspect wordt geregeld door koninklijke besluiten (met name het koninklijk besluit van12 december 2001 genomen ter uitvoering van hoofdstuk IV van de wet van 10augustus 2001 betreffende de verzoening van werkgelegenheid en kwaliteit van het leven betreffende het stelsel van tijdskrediet, loopbaanvermindering en vermindering van de arbeidsprestaties tot een halftijdse betrekking).

De reglementering betreffende het recht op tijdskrediet en die betreffende de onderbrekingsuitkeringen stemmen grotendeels overeen. Dit neemt niet weg dat er verschillen bestaan tussen de twee reglementeringen en dat het bijgevolg mogelijk is dat een werknemer het recht heeft om zijn beroepsloopbaan te onderbreken maar dat hij geen recht heeft op onderbrekingsuitkeringen. 

Meer informatie over het recht op onderbrekingsuitkeringen tijdens het tijdskrediet (voorwaarden, bedragen, formaliteiten m.b.t. de aanvraag, …) is terug te vinden op de website van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening.